یکی از چیزایی که الان دارم درمورد خودم و زیتون بهش فکر میکنم اینه که از وقتی که دیگه توی فاز آشنایی قرار گرفتیم زندگی هنوز به همون منوال قبل جریان داره. اینطور نیست که وقتم گرفته بشه یا مدام درحال صحبت کردن به بهونه آشنا شدن باشیم و من این ویژگی رو خیلی دوست دارم. دلیلشم اینه که ما چت نمیکینم و اینو خیلی دوست دارم. البته اوایل فکر میکردم با چت کردن بهتر بشه حرف زد ولی به این نتیجه رسیدم که اینطور نیست و چه خوب که نوع آشنایی‌مون اول حضوری و بعد تلفنی شد. اینطوری یه ساعت مشخص رو باهم حرف میزنیم و بعد تموم میشه. کسی هم این وسط دلخور نمیشه که من منظورتو توی چت نفهمیدم یا چرا یهو از چت رفت و از اینجور حرفا. دیشب بیشترین زمان مکالمه رو باهم داشتیم. حدودا 50 و خرده‌ای دقیقه :)