خیلی خوشحالم.
امروز خیلی خوب بود.
بعد از مدت‌ها سردردِ حاصل از خستگی رو تجربه کردم.
پند امروز؟ خودت می‌دونی پند امروز چی بود! حتی با این‌که هنوز ته دلمون شک و یقین به‌هم گره خوردن.
مجبورم "است"ها رو به فعل‌هام بچسبونم چون کارم گیره!
باز برگشتم روی تنظیمات برنامه‌ریزی. آره، مغز انسان برای بقا طراحی شده، نه موفقیت. ولی مغز رو اگه رها کنی حتی برای بقا هم تلاش نمی‌کنه!
استاد می‌گه «یه روزی معلوم می‌شه سوخت سلول‌های مغز چیزی غیر از گلوکز هم هست!» چه می‌دونم! شاید!
خوشحالم.