امروز بیشتر سعی کردم درس بخونم و موفق هم شدم تا حدودی. الان ساعت ۴:۴۰ئه و بیست دقیقه‌ی دیگه با بچه‌های کلاس زبان ویدئوکال دارم. امیدوارم عین بچه‌ی آدم آنلاین بشن و نندازم برای یه روز دیگه. باید درمورد قوانین کلاس یه توضیحاتی بدم بهشون.

***

همین الان با بچه‌ها ویدئوکال گرفتم. از صبح و دیروز ذهنم درگیر بود که بین این همه درس و جزوه و پروژه این کلاس رو دیگه چجوری هندل کنم. اما خب. جمله‌ی معروفی استتوس زندگی منه که می‌گه «راه که بیفتی، ترست می‌ریزد.» نتیجه اینکه همین الان ویدئوکالمون تموم شد و عالی بود. بچه‌ها که ظاهراً خوششون اومد. قوانین کلاس رو بهشون گفتم و مشکلی نداشتن. امشب هم قراره یکی‌شون شهریه رو پرداخت بشه و من پولدار بشم! اما از چرک کف دستِ وسوسه‌انگیز! خوش‌حالم.

شُکر.